تنها یک تنها میداند که تنهایی تنها درد یک تنها نیست!!!

تنهایی یعنی.. دل هیچ کس سایز دلت نیست!!!

تنها در خلوت اتاق با هر چیزی میشود حرف زد با میز با گلهای شمعدانی با هرچه که هست اما من دیوانهام میان این همه هست با تو حرف میزنم که نیستی…

نبودنت درد است و درد را از هر طرف بنویسی درد است ولی تو از هر طرف که بیایی درمانی …

تـــــــــــو که نمی دانی هر آدمی دل تنگیهای مخصوص خودش را دارد و تــــــــــــو پنهانی ترین دلتنگی منی…

آدم یه روزایی به بـــــــودن بعضیـــا خیـــــلی احتیـــــاج داره که همیـــــشه این روزا دقیقــــــا مصـــــــادف میشــــــه بــــا روزایی که اصلا نیســـــت!

"دون ژوان" اسم یک شخصیتی بوده که تو قرن شونزدهم میلادی تو اسپانیا زندگی میکرده...اون برای زنان شخصیتی جذاب و بسیار دلربا داشته شخصیتی که گاه شاهزادگان زیبارو هم برای دیدن و مصاحبت بااون ساعت ها زیر بارون و جلوی خونه ش انتظار میکشیدن… دون ژوان یک افسونگر و جادوی اون تو به دام انداختن زنان زیبارو بوده...

تنهایی یعنی اینکه اگه تا یه هفته گوشیتو خاموش کنی برات مهم نباشه …

وقـــــــــتی نیســــتــــــی.. یکـی خیلی عــاشــق منــه!!! اسمــش فاز غمه…!!!!

یک مشت بادام را که با لذت تمام میل می کنی ، خدا نکند که آخرین آن تلخ باشد … لذت تمام بادام های قبلی را به تلخی می کشاند کامت تلخ می شود … دیگر تا مدتی تلخ می مانی ! ای کاش همیشه شیرین می ماندی … تو آخرین بادامی بودی که تلخی کرد و رفت تا یادمان برود شیرینی این همه خوبی را !

منتظرم … شبیه یک آهنگ غمگین قدیمی در آرشیو رادیو زنگ بزن… بگو که میخواهی مرا بشنوی

امروز هم می خواستم بگویم “دوستت دارم”… درست مثل دیروز، یا حتّی قبل تر…! امّا نمی دانم چرا یک روز می شود “سلام”، یک روز می شود”مراقب خودت باش”، یک روز می شود…هیچ، بگذریم…! اصلاً، لعنت بر مخترع “غرور” …!

همیشه عاشق آدمای مغرور بودم چون گفتن دوستت دارم خیلی واسشون سخته ولی وقتی میگن عجیب به دلت میشینه میدونی چرا..؟!! چون مطمئنے از سر عادت نگفته چون مطمئنے تیکه کلامش نیست چون مطمئنے واسه گفتنش پا رو همه ی غرورش گذاشته چون . . . چون مطمئنے”دوستت دارم” یعنی واقعا “دوستت داره”

من انتظار تو را می کِشم تو مرا از انتظارت می کُشی… لعنت به هرچه فتحه و ضمه و کسره...

لعنت به ساعتهایی که جلو نمیروند، خواب می مانند ، کار نمی کنند ، کوک نمی شوند ، عقب می مانند ، و از رفتن خسته میشوند این بلاها از وقتی به سر آدم میاد که منتظر کسی باشی که دوسش داری…

شک ندارم شعرهای من هشتمین عجایب جهان است ! هر کسی شعرهایم را میخواند یاد خاطرات خودش می افتد زمان برایش از حرکت می ایستد و در آخر مثل من دیوانه میشود و شعر میگوید چه شعرهای عجیبی دارم من . . !

گاهی نه آشنا درد را می فهمد نه حتی صمیمی ترین دوست گاهی باید تنهایی ، درد را فهمید تنهایی ، خلوت کرد تنهایی ، آرام شد و تنها خدا می داند چه می گذرد در دلت . . .

بعضی ها خیاط نیستند ، اما خوب وصله هایی به آدم می چسبانند.

نه با کسی بحث کن، نه از کسی انتقاد کن. هر کی هر چی گفت بگو حق با شماست و خودت را خلاص کن. آدمها که عقیدهات را میپرسند، نظرت را نمیخواهند، میخواهند با عقیدهی خودشان موافقت کنی. بحث کردن با آدمها بیفایده است.

عشق، عشق می آفریند. عشق، زندگی می بخشد. زندگی، رنج به همراه دارد. رنج، دلشوره می آفریند. دلشوره، جرات می بخشد. جرات، اعتماد می آورد. اعتماد، امید می آفریند. امید، زندگی می بخشد. زندگی، عشق به همراه دارد و عشق، عشق می آفریند خب رمان افسونگر هم به پایان رسید... امیدوارم دوست داشته باشین... خدا یارتون....